RespijtHuis HouseMartin %

Allemaal beestjes

RespijtHuis HouseMartin / 26 juli 2019

Allemaal beestjes

Mid-zomer! Als het maar even kan, lekker naar buiten waar de vogeltjes – onder oorverdovend gekwetter – af en aan vliegen. De waterbakken die her en der in de tuin staan, worden goed bezocht. Zo ook de voederbak waar een zwerm mussen zich dagelijks aan een flinke portie vogelzaad te goed doet. Mooie gelegenheid om hun doen en laten te observeren.

De temperatuur is overdag moordend maar ’s avonds ideaal om bij een houtvuurtje te zitten, turend naar de hemel, op zoek naar vallende sterren. Geweldig! En toch – helaas – is er ook een minpuntje: steekbeesten. Ook dit jaar weer weten ze mij feilloos te vinden. De mug voorop maar ook mieren – die toevallig op elke plek waar ik ga zitten aanwezig zijn – blijken gemeen te kunnen bijten. En dan de spinnen! Je ziet ze niet maar het effect van hun beet is fenomenaal. Twee beten naast elkaar formeren zich tot een onooglijke bult. Double trouble, dubbel jeuk dus.

Als ware het trofeeën tel ik dagelijks mijn beten. De jeuk negeren blijkt een uitstekende zen-oefening. Men zegt dat oefening, kunst baart… ik ben duidelijk niet kunstzinnig. Gelukkig geeft Azaron – een crème tegen insectenbeten – enig soelaas. Ook een dikke laag tandpasta blijkt een beetje verlichting te geven.

Wat ook helpt tegen mijn jeuk is een beeld dat ik telkens weer voor mij zie: de ontblootte rug van een van de klanten van de soepbus. Tijdens de hitte golf in juni was het zo warm dat hij zijn shirt had uitgedaan. Zijn rug zat onder de insectenbeten. Uiteraard kan hij last hebben gehad van een allergie. Het ligt echter meer in de lijn van de verwachting dat hij die beten had opgelopen tijdens zijn slaap ergens in de open lucht. Ik betwijfel of hij in het bezit was van een anti-jeuk crème. Wat had ik met hem te doen. Een ding is zeker: Azaron wordt een van de items die eventuele donateurs via onze online winkel kunnen kopen. Wij zorgen dan dat het terecht komt bij wie het nodig heeft.

Deze online winkel zal te benaderen zijn via onze website. Een Canadees initiatief voor daklozen dat vorig jaar was te zien op een poster tijdens het Street Medicine Symposium in Rotterdam, bracht mij op het idee. De spullen die men in Canada kon kopen ten gunste van de meest kwetsbaren, varieerden van ondergoed, sokken, tandpasta, jetons voor een douche tot een maaltijd. Zo’n winkel is een mooie manier om zeer gericht en praktisch te doneren. Alle kleine beetjes helpen immers. Zodra RespijtHuis HouseMartin vaste grond onder de voeten heeft (een onderkomen), zal de online winkel via de website te bezoeken zijn.

Ondertussen bent u van harte welkom om alvast een kijkje te nemen op onze website via https://respijthuishousemartin.com. De website was een van de voorwaarden voor het verkrijgen van een ANBI-status. Geweldig dat die status is toegekend. Een website, de ANBI status, stuk voor stuk mijlpalen. Helaas blijft het vinden van een pand in een overspannen huizenmarkt een lastig te nemen horde. We fantaseren nu over een pionier die de voorkeur geeft om zijn geld in stenen te beleggen en dus een pand koopt en aan ons verhuurt in plaats van het ontvangen van een magere rente op zijn/haar spaarcentjes op de bank. HouseMartin zou een ideale huurder zijn. Zegt het voort! Je weet maar nooit…

Allemaal beestjes Meer lezen »

Bossche Bollen

En dan, op een dag, het langverwachte bericht van de lector economie van de Hogeschool Evans in Den Bosch. ‘Twee gemotiveerde studenten Economie willen als eindscriptie de maatschappelijke waarde van RespijtHuis HouseMartin gaan bereken. En of je kennis kunt komen maken in Den Bosch?’ En zo toog ik naar Den Bosch waar ik Kirsten en Kelsey ontmoette., twee enthousiaste studenten economie.Ook maakte ik kennis met hun scriptiebegeleider. Kort en bondig vertellen wat we met HouseMartin willen bereiken en voor wie, lukt mij nog steeds niet helemaal. Althans niet ‘kort’. Veel relevante vragen werden gesteld. Het is ook voor mij leerzaam om te beseffen hoe economen omgaan met een project als HouseMartin: de harde cijfers tegenover de ‘softe’ aanpak van ons huis.

Na ons gesprek sloten we samen aan bij het congres ‘Waardecreatie van Inloophuizen’ bij het ‘Evans’ college in Den Bosch. Er werden resultaten gepresenteerd van een interessant onderzoek naar de meerwaarde van de belangeloze inzet van vrijwilligers bij inloophuizen waar kankerpatiënten en hun naaste kunnen langskomen om met lotgenoten te praten. Door de vele vrijwilligers die naast professionele krachten in de inloophuizen werken krijgen de kankerpatiënten veel aandacht De inloophuizen zijn daardoor heel effectief in de bevordering van het welbevinden van de patiënten en hun aanhang.

In een tweede presentatie vertelde professor Goossensen inspirerend over haar visie op de impact van vrijwilligers in het zorg-veld. Wat een feest van herkenning! Hoe vaak zie ik niet de blije blik in de ogen van een klant van de soepbus wanneer je hem of haar niet alleen met de naam aanspreekt maar ook nog eens weet ook hoeveel klontjes suiker hij in zijn koffie wil. Het grootse effect van kleine dingen. Net als Bossche bollen, harde chocolade buitenkant (het essentiele: soep) maar het smaakt extra goed door de zachte vulling (de aandacht).

Dat doet me denken aan een vrijwilliger die recent heeft aangegeven zich te willen inzetten bij HouseMartin. In een ver verleden leerde ik hem kennen als projectvrijwilliger. Toen ik hem na drie jaar weer eens op straat tegenkwam en hem met zijn naam aanspraak, was hij oprecht verbaasd. ‘Je weet mijn naam nog!’ En inderdaad ik wist nog wie hij was want hij had een positieve indruk gemaakt. Het Armeens is zijn moederstaal. Naast Engels en Nederlands spreekt hij ook Pools en Russisch. Geweldig dat door zijn inzet sommige van onze toekomstige bezoekers eventueel in hun eigen taal over hun problemen kunnen vertellen. Te vaak kom ik in ’t werkveld van dak- en thuislozen mensen tegen die we niet kunnen ‘bereiken’ vanwege een taalbarrière. Erg frustrerend. Met gebarentaal en body languagekan je nog altijd laten merken dat die koffie of soep van harte gegeven wordt, maar soms is er echte communicatie nodig. Tijdens het symposium werd duidelijk wat het effect van echte aandacht is.

Enfin, ik ben erg benieuwd naar het resultaat van het onderzoek van de beide dames-studenten. Verwachte einddatum is januari 2020. Dan reis ik vast weer naar Den Bosch af om hen te ontmoeten, net als de Bossche bollen waar ik ook dan weer van zal smullen.