RespijtHuis HouseMartin

Dankbaarheid is groot

Dankbaarheid tot de tweede macht

Ik hoor nog hun stemgeluid, ik ‘voel’ nog hun neerbuigende blik op mijn grijze kruin… Twee mannen – groot van stuk – uit mijn netwerk die vroegen naar de stand van zaken rond het respijthuis reageerden met een smalend ‘het zal niet meevallen om dáár financiering voor te vinden’. Precies de stimulans die ik nodig had. Ik zou hen versteld doen staan. Ik moet eerlijk toegeven dat ik anderhalf jaar later licht van mijn stuk ben over het succes van de fondsenwerving. De idee van een respijthuis waar zieke daklozen kort kunnen verblijven om te herstellen van een niet welbevinden of om te revalideren na een operatie spreekt velen aan.

De fondsenwervingsreis begon allemaal met een kennismakingsgesprek met de nieuwe directeur van het Haëlla fonds. Zij hoorde ons verhaal aan, stelde een aantal relevante vragen en besloot snel. De eerste donatie was een feit. Maar daar bleef haar hulp niet bij. Verscheidene keren nam zij de tijd om ons te adviseren. Eveneens attendeerde zij meerdere fondsen op ons project. Zo leidde haar introductie bij het RCOAK op een verheugende en snelle, positieve reactie. Ook Stichting Dioraphte vertelde zij over ons project hetgeen resulteerde in een genereuze gift. Van de contactpersoon ontving ik nog een waardevol advies op fondsenwervingsgebied. ‘Vraag een bijdrage, vraag niet een rond bedrag. Dat geeft fondsen ruimte om een eigen keuze te maken in hun donatie’. Die tip hebben we meteen uitgeprobeerd. En het werkt!

Het Kans fonds en het Oranjefonds benaderden wij zonder introductie. Ook daar troffen we adviseurs die de tijd namen om het gesprek aan te gaan. Het luisteren, het doorvragen en het adviseren, het waren onderdelen van prettige, leerzame ervaringen waar wij erg dankbaar voor zijn. Ook het inspirerend gesprek met de adviseur van het RKWO ervoer ik als een strik rond het presentje

En toen, op een mooie ochtend werden wij gebeld door Stichting Dominium Adullam. Men wilde het bankrekeningnummer van Stichting HouseMartin ontvangen. Een dag later troffen we een genereuze gift aan op de bankaccount van de Stichting. Hetzelfde geldt voor een flinke donatie vanuit de Kloosterkerk. Eind 2020 ontvingen wij ook al de opbrengst van de vastenactie. Stuk voor stuk ontroerende momenten. We kregen meer dan we vroegen.

Ook een mooie reactie van PIN. Een project dat nog niet draait is voor hen geen aanleiding tot donatie. Maar voor de inrichting konden ze wel wat doen. Verder zijn er nog enkele fondsen die niet genoemd willen worden maar wel een bijdrage leverden. Onze erkenning voor hun gulle gaven is er niet minder om!

En tenslotte het laatste succes op het fondsenwervingsfront, een substantiële bijdrage van ZonMw. Het aanvraagtraject was een echte uitdaging. De eisen aan de aanvraag waren hoog, de tijd was gelimiteerd. Een ritme waar we niet aan gewend zijn. Het succes echter smaakt des te beter. Door hun bijdrage hebben we – naar aanloop van de opening van het RespijtHuis – een adequate project coördinator kunnen inhuren. Zij gaat ons als ZZP-er helpen met het afhechten van de laatste loodjes voor het op poten zetten van een solide onderneming.

De eerlijkheid noopt ons te melden dat er ook een drietal fondsen waren die onze aanvraag niet honoreerden. Wel gaven twee van die fondsen aan dat we in een later stadium nogmaals een poging mogen wagen. Veelbelovend vooruitzicht voor 2023.

Tenslotte: dit fascinerende financiële traject zou erg moeilijk geweest zijn zonder de hulp van meerdere adviseurs[1]. Hun energie en hun vertrouwen in het slagen van het project waren en zij  nog steeds erg waardevol.

[1]Vanwege de AVG wordt in dit stuk niemand bij naam genoemd maar ‘wie het schoentje past, trekke het aan’.

Persbericht – donatie Oranje fonds

Persbericht: donatie van Oranje fonds

Omdat daklozen die ziek zijn geen thuis hebben om het hoofd neer te leggen, gaat Stichting HouseMartin voor hen in Den Haag een logeerhuis opzetten. In Respijthuis HouseMartin kunnen een vijftal daklozen op advies van de straatarts korte tijd verblijven om te herstellen van een griep of te revalideren na een operatie. In voorkomende gevallen kunnen zij hier de laatste levensdagen doorbrengen.

Ondanks dat er zoveel mogelijk met vrijwilligers gewerkt gaat worden die zich met liefde en aandacht voor de gasten inzetten, is er geld nodig voor de exploitatie van huisvesting en verblijf.

Verschillende fondsen zien in dat een dergelijk logeerhuis voorziet in een noodzakelijke behoefte binnen de Haagse samenleving. Stichting HouseMartin is deze fondsen zeer erkentelijk voor de toegezegde financiële steun.

Het Oranje Fonds dat zich inzet voor een sociale samenleving, en mensen en organisaties steunt die willen voorkomen dat anderen er alleen voor staan, heeft een zodanige toezegging gedaan dat een jaar lang de huur van het beoogde pand betaald kan worden. Daarmee is een belangrijke horde genomen. Het Fonds waarvan Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima beschermheer en beschermvrouwe zijn, ontvangt onder andere geld van de Postcode Loterij, de Nederlandse Loterij, Vrienden van het Oranje Fonds en van bedrijven.

Dankzij de welwillendheid van de diverse fondsen hoopt en verwacht Stichting HouseMartin in november 2021 de eerste zieke dakloze een warm bed aan te bieden.

Meer weten over Stichting HouseMartin? Zie: https://respijthuishousemartin.com. Bij vragen kunt u bellen met Marie-Anne, 0616608839.

Persbericht – donatie ZonMw

Beweging in kwetsbaarheid - ZonMw

Mensen die in een kwetsbare situatie zitten, worden vaak niet begrepen of geaccepteerd door mensen die een dergelijke situatie niet kennen. Zo kan er in een wijk weerstand zijn tegen een dak- en thuislozenopvang. Maar ook mensen met wie het inmiddels beter gaat, kampen vaak met onbegrip en stigmatisering rondom hun situatie. Nieuwe, kleinschalige initiatieven door het hele land gaan daar wat aan doen. Van bewustwordingsbijeenkomsten tot een documentaire met bijbehorende talkshows. Lees meer…

Herenondergoed!

Herenondergoed!

Het is voorjaar. Vanaf mijn werkplek heb ik zicht op de pruimenboom van de buurman. De boom pronkt prachtig in haar bloesem spijts het feit dat zij in een cementbak staat en veel schaduw krijgt van de omliggende huizen. Hoewel er de afgelopen tijd regelmatig nog sprake was van nachtvorst staat de bloesem er nog ongedeerd bij. Kleine koolmeesjes vliegen af en aan, op zoek naar insecten. Hoopvol allemaal.

 

Hoopvol zijn ook de vele ontwikkelingen rond het respijthuis. De financiering is bijna rond. Meer dan 80% van de begroting is al toegezegd. Wij hebben er alle vertrouwen in dat die laatste 20% ook gevonden wordt. Er staan nog enkele fondsaanvragen uit.

De etage die we gaan huren wordt verbouwd. Afgelopen week hebben we onze verbouwingswensen nogmaals besproken met de architect. Zo hebben we gevraagd om de douches te voorzien van muntapparaten. We gaan ervan uit dat de duidelijkheid die verbonden is aan het gebruik van muntjes veel discussie voorkomt.

 

De functiebeschrijvingen voor de vrijwilligers moeten opgesteld worden. Toch hebben de eerste spontane sollicitanten zich al aangemeld voor de coördinatiefunctie en de nachtbewoner. Voortschrijdend inzicht is dat de dagelijkse leiding bij voorkeur een dubbelfunctie wordt: een man en een vrouw die samen aan het roer staan, heeft onze voorkeur. Twee kapiteins op één schip is dat wel wijs? Wij gaan het uitproberen en leren of het lukt om in harmonie het respijthuis te laten draaien.

 

Wat de inrichting betreft gaat het ook voorspoedig. Het nodige linnengoed is al aangeboden. De eerste bedden en makkelijke stoelen hebben we helaas moeten afslaan bij gebrek aan opslagruimte. Wat we koesteren is de gift van liefst vier splinter nieuwe(!) mannenonderbroeken. We verwachten dat die goed terechtkomen bij onze logees. Zo doen we hier graag meteen al een oproep voor – eventueel gebruikte – herenpyjama’s en kamerjassen, graag van katoen. Katoen wast lekker makkelijk uit.

 

Op bestuurlijk niveau hebben we de afgelopen maand een bestuur cursus gevolgd. Deze cursus werd aangeboden door PEP, de Haagse vrijwilligersorganisatie. Voor mij persoonlijk was deze cursus een goede bewustwording van de minimum eisen die aan goed besturen verbonden zijn.  Naast kennisvergaring werd via deze cursus ook weer een nieuw netwerk aangeboord.  Alle participanten staan in een besloten Linkedin groep. Goed initiatief van PEP. Duidelijk werd maar weer eens dat er in Den Haag mooie initiatieven worden ontwikkeld.

 

Samen met onze toekomstige onderbuur maken we plannen voor gezamenlijke PR acties. De belangrijkste daarvan is het benaderen van de buurtbewoners en ze winnen voor ons initiatief. Een spannend gebeuren. Ook wordt er gesproken over het organiseren van een ‘crowdfunding’ actie. Dat wordt pas echt een uitdaging. We houden u graag op de hoogte!

 

 

Waar is Floris Nightingale?

Gezocht (m/v) Florence Nightingale

Omdat er voor zieke daklozen geen thuis is om het hoofd neer te leggen, gaat Stichting HouseMartin voor deze doelgroep, onder wie ook afgewezen asielzoekers en seizoenarbeiders, een respijthuis opzetten.

In Respijthuis HouseMartin zullen een vijftal daklozen op advies van de straatarts korte tijd (10 tot 14 dagen) verblijven om te herstellen van een griep of te revalideren na een operatie. In voorkomende gevallen kunnen zij hier de laatste levensdagen doorbrengen.

Het Respijthuis is geen zorginstelling, maar een logeerhuis waar vrijwilligers zich met liefde en aandacht bekommeren om de gasten. Een vrijwilligerscoördinator zal de continuïteit van de dagelijkse werkzaamheden bewaken en aansturen.

Het bestuur van Stichting HouseMartin is voor de avonduren in het Respijthuis op zoek naar een Florence/Floris Nightingale:Een rustig persoon met levenservaring en geestelijk overwicht die overnacht in het respijthuis en die in de avonduren – en in uitzonderlijke situaties ’s nachts – een eerste aanspreekpunt wil zijn bij vragen of (intermenselijke) problemen en die in staat is de-escalerend op te treden. De voorkeur gaat uit naar een persoon die naastenliefde als het ware in het DNA heeft.

  • Afhankelijk van de persoonlijke omstandigheden en de personele mogelijkheden is het ook mogelijk dat deze taak in wisseldienst wordt uitgevoerd.

Als tegenprestatie biedt Stichting HouseMartin:

  • Een bescheiden vrijwilligersvergoeding.
  • Kost en inwoning met een eigen kamer in het respijthuis met douche/toilet en gezamenlijk gebruik van de gemeenschappelijke zitkamer en woonkeuken.

Stichting HouseMartin ontvangt brede financiële steun van fondsen. Dankzij de toezeggingen van o.a. het Haëlla Fonds, het Kans Fonds, het Oranje Fonds, Stichting RCOAK, PIN en Dioraphte verwacht Stichting HouseMartin in het najaar van 2021 de deuren te openen van het Respijthuis.

Is uw interesse gewekt, aarzel dan niet om contact op te nemen met Marie-Anne, tel. 06 16608839,  zwaluwen@xs4all.nl.

Potje goud

Potje goud

Ondanks Corona kwamen onze twee kleinzoons (van 7 en 5) weer eens een nachtje slapen. Logeren op Scheveningen betekent uiteraard ook een bezoek aan het strand. De jongens zijn dol op de zee, geen golf gaat hen te hoog.  Het enthousiasme kende deze keer schier geen grenzen : ze hadden nieuwe rubber laarzen en die moesten uiteraard in de branding uitgeprobeerd worden. Proefondervindelijk leerden ze dat een lage golf toch voor natte voeten kan zorgen…

Een haarscherpe, volle regenboog sierde al snel de einder en maakte het geluksmoment voor ons allen compleet. Onze oudste kleinzoon vroeg ‘Oma, staat er echt een pot goud aan het eind van de regenboog?’ In zijn stem klonk een mengeling van twijfel en verwachting door. De vraag hield hem duidelijk bezig. Ik had toch wel wat woorden nodig om mijn twijfel over te brengen. Als kind al was ik dol op sprookjes. Het potje goud behoorde in die rij thuis, en nog steeds…

Als ik zie wat de recente ontwikkelingen zijn rond de oprichting van het respijthuis waar daklozen korte tijd kunnen logeren om aan te sterken van het harde leven op straat, bij te komen van een griep of om te revalideren van een operatie, komt de metafoor van het potje goud als vanzelf op. Zo positief als 2021 is begonnen voor het project, grenst aan het vinden van het spreekwoordelijke potje met goud. Ik noem een paar ontwikkelingen.

  • De etage die we op het oog hebben, moet een grondige verbouwing ondergaan.  De verhuurder houdt al rekening met de nieuwe bestemming van de etage.  Zo komen er een zestal slaapkamers, elk met douche en wastafel. In een tijd waarin een besmettelijk virus rondgaat, beseffen we de waarde van aparte slaapkamers maar al te goed. In een gemeenschappelijke ruimte komt een grote woonkeuken waarin een kookeiland wordt voorzien. Visioenen van gezamenlijke kooksessies met onze revaliderende multiculturele logees doen mijn neus anticiperend krullen bij het verwachte aroma van exotische gerechten.
  • Verder heeft de zoektocht naar een penningmeester ons Sabita Ribai gebracht. Een veelzijdig mens met een positieve levensinstelling. Fantastisch. @Sabita je bent van harte welkom !
  • Verder hadden we een leerzaam gesprek met Carlos Alvarez, wijkverpleegkundige. Carlos heeft een groot aantal dakloze patienten in zijn portefeuille. Hij biedt aan om onze gids te zijn in het doolhof van de WMO voorzieningen voor daklozen. Tevens vertelde hij dat als het huis nu open mocht zijn, hij zo al twintig kandidaten zou hebben. De nood is hoog in Den Haag, zo blijkt uit zijn verhaal.

En tenslotte loopt de fondsenwerving voorspoedig. We hebben weer zicht op een aantal giften  Sommige van deze giften zijn het resultaat van gerichte fondsaanvragen waaruit blijkt dat men gelooft in ons project. Ons dekkingsplan krijgt dus kleur.  Ook ontvingen we een mooi – niet geoormerkt – bedrag van de diaconie van de Kloosterkerk. Zelfs voor de inrichting hebben we bijna voldoende geld.  We hebben goede hoop dat we in de eerste helft van 2021 de begroting voor het eerste jaar rond krijgen.

Kortom, ik heb steeds meer moeite om te twijfelen aan de mogelijkheid van een potje goud aan het eind van de regenboog. Mijn ontroering is groot, mijn dank enorm.

Foutje…!

Foutje...!

Moeder natuur heeft zo haar eigen ritme. Sommige zaadjes slaan meteen aan en overwoekeren al snel je tuin. Anderen laten op zich wachten. Dat geldt onder meer voor exotische zaden. Velen hebben voorbereiding nodig voor ze aan de aarde toevertrouwd kunnen worden. Zo zijn er zaden die eerst een beetje bijgevijld moeten worden, dan een nachtje in vriezer of een tijdje weken in lauw water. Met veel geduld maar vol vertrouwen ga je dagelijks kijken of er al een groen kiempje is te zien. En dan op een dag, wanneer je de moed misschien een beetje aan het verliezen bent, een wonder: het lang verwachte sprietje. Zo voelt dat ook een beetje met RespijtHuis HouseMartin.

11 november 2020 stond in onze agenda genoteerd  als dag waarop RespijtHuis HouseMartin op feestelijke wijze geopend zou worden. De symboliek van deze specifieke dag – Sint Maarten – vonden wij zeer toepasselijk voor het huis. Het RespijtHuis wordt een huiselijke plek waar daklozen voor korte tijd kunnen verblijven om bij te komen van een griep of om te revalideren na een operatie. Deze datum bleek al te optimistisch. Het vinden van een onderkomen op de huidige overspannen Haagse woningmarkt bleek een bijna onoverkomelijke horde.

En kijk: de aanhouder wint, wie blijft zoeken, vindt. Op waarheid berustende clichés want aan de rand van de Schilderswijk vonden wij een etage te huur. In de huur is inbegrepen een inspirerende samenwerkingspartner te weten Stek (https://www.stekdenhaag.nl). Stek heeft het voornemen om op de begane grond van het pand een plek te creëren waar dak- en thuislozen even kunnen douchen, hun kleren kunnen laten wassen en kleine medische verzorging kunnen krijgen. Dit project heeft veel overeenkomsten met de huiskamer die wij in onze plannen de naam ‘PleisterPlaats’ gaven. Het spreekt dus vanzelf dat wij een bijdrage gaan leveren aan deze activiteiten op de begane grond en daarmee onze PleisterPlaats realiseren.

Maar eerst moet het pand een grondige verbouwing ondergaan om geschikt gemaakt te worden voor deze nieuwe functies. Deze verbouwing staat gepland voor het voorjaar 2021. Kortom – optimistisch als wij zijn – de nieuwe tentatieve datum van de opening van het respijthuis is nu de naamdag van Sint Maarten in 2021.

Ondertussen zitten we niet stil. Prioriteit is en blijft het vinden van voldoende financiële middelen om het huis te laten draaien. De ontwikkelingen daarin zijn gelukkig meer dan veelbelovend. Ook de inrichting van de etage vraagt onze aandacht. Van lepel tot laken, van tafel tot theepot, het moet allemaal gevonden worden. Ik zeg met nadruk ‘gevonden’. Het is een plezierige uitdaging om zoveel mogelijk inwoners van Den Haag de kans te geven om ook met goederen te helpen. Binnenkort meer hierover.  

Kortom de droom van een respijthuis die tot nu toe in vage potloodlijnen was getekend, krijgt beetje bij beetje duidelijke contouren. Nu de inkleuring nog.

Shall we overcome?

Shall we overcome?

Dit voorjaar waren velen van ons min of meer gedwongen aan huis gekluisterd. Buiten was het rustig, nauwelijks mensen op straat. Deze rust heeft zichtbare effecten gehad op de natuur: de lucht is schoner, vogelgeluiden worden niet meer gedempt door verkeergeruis, grassen zijn manshoog gegroeid en veel gewassen in de moestuin staan in bloei omdat er maar weinig in gewerkt kon worden. Prachtig, die selderijbloemen! Daar waar de groente opbrengst dit jaar verwaarloosbaar zal zijn, is de opbrengst aan zaden des te groter. Sommige vaste planten lijken wel hoepelrokken aangetrokken te hebben. Zo kijk ik nu op tegen de Anselm die de hoogte is ingeschoten en breed uit is gaan staan. Er zijn nu wel drie mensen nodig om een kring te vormen rond dat kruid. En dan te bedenken dat ik twee jaar geleden een nietig zaadje in de grond stopte. Een schier wonder. Ook de plotseling uit een enkele pit opgekomen kersenboom is flink in omvang toegenomen. Er hangen zelfs al kersen in de jonge boom! Ik word er stil van. Het raakt mij diep.

 

Van een heel andere orde maar qua ontroering heel vergelijkbaar was de ervaring die ik vorig jaar had in de Bethelkapel. Tijdens het kerkasiel namen twee leden uit de Doopsgezinde gemeenschap een deel van de ruim drie maanden durende non-stop viering voor hun rekening. Ze waren overgekomen uit Amerika. Samen zongen we een aantal keren het prachtige lied ‘we shall overcome’. Met elke gezongen muzieknoot leek het gemeenschappelijke vertrouwen te groeien, het vertrouwen dat het kerkasiel zijn doel zou bereiken: een verblijfsvergunning voor een uitgeprocedeerde vluchtelingen familie*. Nog steeds krijg ik kippenvel als ik aan die samenzang terug denk.

 

Toen ik recent dit lied weer hoorde, besefte ik dat de tekstregel ‘we shall overcome’ ook van toepassing kan zijn op de goede afloop van het project Housemartin. Daar heb ik ook een groot vertrouwen in. Slechts zelden bekroop mij de afgelopen jaren het gevoel dat het niet zou lukken: het opzetten van een respijthuis waar zieke daklozen even kunnen logeren om bij te komen van een griep of om te revalideren van een operatie komt er gewoon. We zullen het realiseren, ‘we shall overcome’.

 

Groot vertrouwen betekent niet dat er nooit twijfel is over hordes die genomen moeten worden. Er is nu zicht op een pand aan de rand van de Schilderswijk en het centrum van Den Haag. Een aantal  fondsen staat positief tegenover het project en een sterke samenwerkingspartner heeft zich aangediend. Momenteel maken wij samen plannen om voorzieningen te bieden waardoor het dagelijks leven van de dakloze in Den Haag iets verlicht zal worden. Allemaal heel goede ontwikkelingen. Maar er zijn nog zoveel stappen te doen en vraagstukken op te lossen voordat het huurcontract ondertekend kan worden. Zou het ons gegeven zijn dit project tot een goed einde te brengen? ‘Shall we overcome’? Zeker! ‘We shall overcome one day’!!

 

[*Van oktober 2018 tot en met januari 2019 werd in de Bethelkapel in Den Haag een kerkasiel georganiseerdeen en ander mede gefaciliteerd door STEK. Het resultaat van deze actie was een herziening van het besluit op de asielaanvraag voor de familie Tamrazyan; zij kregen een verblijfstatus.]